De strijd tegen SIS-kaarten fraude is geen prioriteit voor het RIZIV

Door Elke Sleurs op 30 mei 2011, over deze onderwerpen: Gezondheidszorg en welzijn

SIS-kaarten worden misbruikt, dat weet iedereen. Toch is de strijd tegen kaartenfraude niet meteen een prioriteit voor het Rijksinstituut voor Ziekte- en Invalideitsverzekering (Riziv). Dat concludeert dokter en senator Elke Sleurs (N-VA).

Zij vroeg minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx naar de gegevens die er voorhanden zijn over SIS-kaartenfraude. Daaruit blijkt dat er op dit ogenblik precies 10.898.279 SIS-kaarten in omloop zijn. Sinds 2004 worden er jaarlijks gemiddeld 58.000 kaarten als verloren en 240.000 kaarten als gestolen aangegeven. Dat wil zeggen dat een op de 40 Belgen jaarlijks zijn SIS-kaart kwijtgeraakt. Dat aantal is enorm. Het valt dan ook te verwachten dat een aantal van die kaarten in het fraudecircuit opduikt.

We verwachten dan ook dat er elk jaar verschillende fraudeurs tegen de lamp lopen. Maar niets is minder waar. Sinds 2004 werden slechts drie gevallen van misbruik gedetecteerd en bestraft door het Riziv.

De vervolging van fraudeurs kan sinds 1996, maar gebeurt amper. "Toch kan het niet anders dan dat er in onze ziekteverzekering heel wat gefraudeerd wordt door het gebruik van valse identiteiten", zegt Elke Sleurs, senator en gynaecologe. "Dergelijke identiteitsfraude kan levensgevaarlijk zijn. Verslagen en onderzoeksresultaten worden op die manier op een verkeerde naam geregistreerd, wat kan leiden tot foute diagnoses."

De dokter ondervond zelf hoe nonchalant sommige patiënten met hun SIS-gegevens omspringen. "Mijn ogen zijn opengegaan toen een stagiair me voorstelde om haar zus op haar naam te laten opnemen en behandelen. Toen ben ik me in die materie gaan verdiepen", zegt ze. "Ik merkte dat het Riziv en Carl Devlies, de staatssecretaris voor de coördinatie van de strijd tegen sociale en fiscale fraude, dit probleem wel onderschrijven, maar dat er in de praktijk eigenlijk weinig beweegt."

Dokter Sleurs merkt daarbij op dat iedereen identiteitscontroles normaal vindt, maar dat om een of andere reden een identificatie bij een arts als ongepast wordt ervaren, of op zijn minst niet de gewoonte is. "In de eerstelijnszorg, bij de huisarts of de tandarts, wordt zelden of nooit gevraagd aan de patiënt om zich te identificeren. En het identificatiemiddel bij uitstek in de sociale zekerheid - de SIS-kaart - heeft geen foto van de houder en kan zonder veel moeite aan anderen doorgegeven worden."

Er is echter beterschap op komst. Vanaf 2013 zou de SIS-kaart volgens Sleurs in de elektronische identiteitskaart geïntegreerd worden (iets wat, volgens de redactie, nog niet helemaal vaststaat). "Maar dat is niet voldoende", zegt ze. "Dit sluit immers niet uit dat iemand zich op een rechtmatige wijze inschrijft met zijn of haar e-ID aan de balie van een ziekenhuis om nadien de inschrijvingsdocumenten aan iemand anders door te geven. Het is een praktijk die we vandaag de dag vaker zien. De zorgverlener zou daarom op zijn beurt de identiteit van diegene die hij onderzoekt, moeten kunnen verifiëren. We eisen van onze bevolking zeer zware financiële inspanningen om de ziekteverzekering te financieren (30 miljard euro per jaar). Dan zijn we ten aanzien van die bevolking ook verplicht om ervoor te zorgen dat elk misbruik van dit op solidariteit gebaseerde systeem bestreden wordt."

Bron: Désirée De Poot, Roularta media group

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is